Een kind maken is simpel maar een bedrijf opzetten is een complexe aangelegenheid. Dat hebben we deze ochtend nog eens kunnen ondervinden bij het doornemen van de diverse documenten; een paar oprichtingsaktes, een financieel plan, een investerings- en aandeelhoudersovereenkomst etc … Op deze Valentijnsdag denken liefdespartners er waarschijnlijk steeds aan hoe simpel het is om (te oefenen om) kinderen op de wereld te zetten maar samen met mijn businesspartners kon ik alleen maar vaststellen hoe complex het is om een bedrijf het daglicht te laten zien.

Gelukkig werd het op de middag wat leuker en simpeler. Op mijn computerscherm het CV van een kandidaat en voor mij de kandidaat in levende lijve, the best of both worlds, de bits en de atomen op één plaats bij elkaar. En we waren vertrokken voor een leuk gesprek van een klein uur. Voor mij zat weer het levende bewijs dat grote bedrijven er nog steeds niet in slagen ondernemerschap en innovatie te cultiveren. Niet bij gebrek aan visie van de top, neen, gewoon omdat in zulke bedrijven een middenkader niet openstaat voor veranderingen en zich liever wegsteekt in complexe structuren zonder toegevoegde waarde maar alleen ter bescherming van de eigen job. Gelukkig blonk de kandidaat uit in zijn eenvoud, openheid en passie voor ondernemerschap. Hij is de 40 reeds voorbij maar waarschijnlijk slaat hij de deur van zekerheid en complexiteit achter zich dicht voor de onzekerheid maar de eenvoud en het plezier van het ondernemerschap. Ik hoop dat velen zijn voorbeeld volgen …. ‘ondernemers van Vlaanderen, verenigt u’ …

Later op de dag werd een ander gesprek over de eenvoud van het ondernemerschap onderbroken door een telefoon van Mister Simplicity himself, Vincent ‘Kafka’ Van Quickenborne. Samen met Vincent en KPMG lag ik aan de basis van de Kafka Awards (zie Bruno’s BlogBoek dd. 27/06) en was het tweede deel van de avonturen van Quick en Flupke zelfs voorzien op nine-eleven. Maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden stond Vincent Quick zonder Flupke Bruno maar alleen met Bill Gates op het podium bij de uitreiking van de eerste Kafka Award. In navolging van de grote simplicity goeroe Bill Jensen wil Vincent nu blijkbaar een simpeler boekske dan het burgermanifest uitbrengen en was hij op zoek naar de bevestiging van het feit dat Bill de Belgische e-ID de slimste kaart ter wereld noemde. Inderdaad Vincent, we hebben misschien niet de slimste ministers maar volgens Bill hebben we wel de slimste kaart (en de slimste staatssecretarissen). Politici zijn cracks in oneliners en als return kreeg ik van Vincent in één lijn wat ik al een hele dag had mogen ondervinden; c’est simple de compliquer, c’est compliqué de simplifier.

Deel 2 van de avonturen van Quick en Flupke is er niet gekomen maar er komt een hele nieuwe reeks aan; de simpele avonturen van Quick en Flupke. Met deze keer een vrouwelijke Quick in de hoofdrol en voornamelijk gericht naar zelfstandige consultants. Want binnen de grote bedrijven zijn er een aantal mensen die hebben vastgesteld dat hun talent wordt versmacht door de complexiteit van de onderneming waarin ze werken terwijl het o zo simpel is om dat talent op een zelfstandige basis als freelancer te valoriseren. Quick en Flupke vertellen binnenkort hoe.

Oh ja, Valentijn wordt ook eenvoudig gevierd. Met straks, om 22u30, wat korte en krachtige liefdesgedichten van Denis Nowé, na Geert Hoste weer een Westvlaming in de Arenbergschouwburg. De titel ? Mooie Meisjes Duren Niet Lang. Eenvoudiger kan het niet. Hierbij alvast een voorproefje.

Bruno Segers - BOA Constructor – Antwerpen - 14/02 – 20:15