De Gentse Feesten zijn sinds vannacht afgelopen. Geen files op de Antwerpse Ring, weinig wagens op de parking in Kontich en een minimum aan transacties op Euronext. Iedereen heeft blijkbaar vakantie genomen; zowel klanten, personeel als aandeelhouders. Eindelijk even tijd om te bezinnen en ‘waarde te creëren in het bedrijf’ …

Er zijn vele mogelijkheden maar er is slechts één waarde die telt; de aandeelhouderswaarde want aandeelhouders zijn de eigenaars van het bedrijf. Raymond van ‘t Groenewoud weet al jaren dat artiesten maar één ding willen (je veux de l’amour) en aandeelhouders zijn soortgelijke artiesten die –terecht- maar één ding willen. Zij willen groei. Van de omzet. Van de marge. Daarom deze week –in alle stilte, terwijl iedereen in vakantie is- vele vergaderingen om de juiste dingen juist te doen, voor alle aandeelhouders. Want Real Software moet groeien, tout de suite, pour toujours.

Vergaderingen, vele vergaderingen en discussies, om de neuzen in dezelfde richting te zetten. En steeds dezelfde nagels te blijven kloppen. Want de logica is zeer eenvoudig :

1)       bestaande klanten moeten elke dag tevreden zijn

2)       tevreden klanten plaatsen meer bestellingen

3)       tevreden klanten overtuigen andere prospects om te bestellen

4)       meer bestellingen betekent meer groei

5)       groei betekent meer mogelijkheden voor het personeel

6)       meer mogelijkheden zorgt voor tevreden personeel

7)       tevreden personeel zorgt voor tevreden klanten

8)       ga terug naar 2

Alleen als iedereen de eerste stap zet kunnen we echte aandeelhouderswaarde creëren. Zodra het personeel dus beseft dat hun salaris betaald wordt door de klant kunnen de aandeelhouders op beide oren slapen. Mijn advies aan aandeelhouders ? “Investeer in bedrijven met lege parkings en volle orderboeken i.p.v. in bedrijven met volle parkings en lege orderboeken”. En Real Software ? Wij hebben een zeer kleine parking ! 

“Wat vieren we eigenlijk op 21 juli ?”, was de vraag aan vele politici op onze nationale feestdag. Ooit dacht ik dat we op 21 juli nog steeds een dagje vrij kregen omdat we meer dan 175 jaar geleden de Nederlanders terug naar huis hadden gestuurd. Niets is blijkbaar minder waar; we herdenken immers het feit dat Leopold I de grondwettelijke eed aflegde in 1831. Tja, je kan ook niet alles weten in dit land. Kandidaat premier Yves Leterme verwarde de Brabançonne met de Marseillaise en kroonprins Laurent verscheen in maatpak op het defilé omdat –ondanks alle dotaties- zijn uniform van de zeemacht te klein was geworden. Met deze kennis van zaken hebben we zelfs op 21 juli 2008 nog geen nieuwe regering … Op naar een nieuwe werkweek dus.  

Ik zag het schip enkele jaren geleden voor de eerste keer in Kopenhagen. Grijs met een grote radar bovenop en een groot nummer achterop doet vermoeden dat het een oorlogsschip is maar het betreft hier één van de grootste privé jachten te wereld. En nu ligt het daar te pronken in de buurt van het Antwerpse eilandje; de Skat is in ’t stad ! Skat is het Zweedse woord voor ‘schatje’ en betekent tegelijkertijd belasting …

De eigenaar van deze overgedimensioneerde roeiboot is de excentrieke Amerikaanse miljardair van Hongaarse afkomst Charles Simonyi. 2007 was een druk jaar voor Charles want naast de vele filantropische projecten vond hij in februari een nieuw lief en kwam hij in april aardig van de grond met een stapje in de ruimte. Welverdiende ontspanning voor deze super-intelligente wetenschapper die sinds 30 jaar de toon aangeeft aangaande software ontwikkeling en software architecturen. In het Xerox PARC research labo ontwikkelde hij de techniek van metaprogramming en bouwde hij ervaring op met object-oriented programming. Technieken die hij gedurende 20 jaar verder optimaliseerde als hoofd van de ontwikkeling van Word en Excel, de 2 cash-cows van Microsoft. Flinke kippen die ook voor Charles geen windeieren legden. Vandaag staat de man aan het hoofd van Intentional Software om de revolutionaire technieken van intentional programming verder te ontwikkelen en te commercialiseren.

Waarom is de man in Antwerpen ? Om een bolleke te komen drinken ? Of mosselen op Sint-Anneke te eten ? Om te tanken ? Om de nieuwe huiscartoonist van DataNews wat te inspireren ? Of om even te checken of de intenties van Real Software goed zijn ? Ik weet het ook niet. 

Beste Theo,

Toen ik in het voorjaar van 2003 –zoals afgesproken- de eerste draft ontving van uw essay Kennis Maken over het uitbouwen van een kenniseconomie in Vlaanderen was ik in de wolken. Zelden zag ik een visie en een actieplan zo kort, krachtig en leesbaar samengevat. Daarom antwoordde ik onmiddellijk positief op uw vraag om de publicatie en de communicatie van dit werk via mijn toenmalige werkgever te sponsoren. Nog steeds koester ik mijn persoonlijk, door U gesigneerd, exemplaar met de uitzonderlijk wijze woorden "Aan Bruno Beerschot, Met dank voor je steun in moeilijke tijden. Je stijl en respect voor integriteit en ethiek inspireert. Theo, 23/4/2003"

In de zomer van 2003 heb ik datzelfde boek als relatiegeschenk (en verplichte vakantielitteratuur) naar aardig wat business relaties en politici gestuurd om een breder draagvlak te creëren voor de aangehaalde problematiek. Samen maakten we ook deel uit van de eerste Raad van Bestuur van het IBBT dat opgebouwd werd rond de pijlers e-health, e-government, media en logistiek/mobiliteit. Niet toevallig de polen waarvan u melding maakt om zo kennis op te bouwen en te verankeren in onze regio. Via mijn blog refereerde ik herhaalde malen en in verschillende omstandigheden naar uw standaardwerk om iedereen aan te tonen dat het vijf voor twaalf is :

·        Ter gelegenheid van de lancering van het Voka plan op 17 oktober 2006 maakte ik een duidelijke verwijzing naar uw visie die reeds in 2003 werd gelanceerd

·        Op 30 juni 2007 maakte ik nogmaals een verwijzing naar deze unieke visie ter gelegenheid van een korte publicatie over kenniseconomie en informatiemaatschappij

Sinds 2003 ben ik dus de promotor bij uitstek, niet alleen van dit werk maar ook van uw meer dan juiste visie die nog steeds brandend actueel blijft en vraagt naar een doorgedreven uitvoering. Onlangs maakte ik nog melding van uw kwaliteiten bij Minister Moerman die nu ook persoonlijk kennis heeft gemaakt met Kennis Maken.

Recentelijk promootte ik het boek spontaan bij 2 journalisten van De Morgen toen tijdens een persoonlijk interview bleek dat dit referentiewerk bij hen nog steeds volledig onbekend was. Dat het gesprek plaatsvond in de kantoren van Real Software was een ongelukkige samenloop van omstandigheden die voor enkele onaangename uitspraken zorgde in het artikel van de zaterdageditie van De Morgen op 7 juli. Dat de jongens van De Morgen meesters zijn in het plaatsen van koppen en citaten –al dan niet in de juiste context- heb ik in december zelf mogen ondervinden. Toch is het is nooit mijn bedoeling geweest u persoonlijk te kwetsen. Indien dat het geval zou zijn bied ik u bij deze mijn welgemeende excuses aan.

Weet, beste Theo, dat ik u blijf respecteren als een voortrekker van de kenniseconomie in Vlaanderen. Misschien heb ik een vriend kwijtgespeeld maar u hebt er in elk geval vele lezers bij gewonnen … Want voor mij moet iedereen –jong en oud, bedrijfsleiders en politici- kennis maken met Kennis Maken. Alleen zo kunnen wij échte vlaggenschepen te water laten die onze kennis in Vlaanderen verankeren en buiten Vlaanderen verzilveren. Niet alleen Nederland heeft immers recht op een Zilverenvloot.

Misschien kunnen we ooit nog eens samenwerken aan de tweede uitgave van Kennis Maken.

Met de meeste hoogachting,

Bruno

Na de humaniora en voorafgaand aan hogere studies een maandje als werkstudent heeft zo zijn voordelen dachten wij. Er wordt aardig wat gepraat over studiekeuzes maar hoe kan je nu een studierichting kiezen als je nog niet weet hoe een ‘echte’ werkomgeving eruit ziet ? Zoonlief Nils ziet zijn vakantiewerk duidelijk als een manier om wat geld te verdienen terwijl wij hopen dat er ook iets wordt opgestoken over de werkomgeving. En zo geschiedde. Nils heeft de voordelen van de prikklok ontdekt. Terwijl mijn vriend Rudy Aernoudt deze toestellen systematisch laat verwijderen op de Vlaamse Gemeenschap en laat overplaatsen naar het Kafka museum of naar Bokrijk maakt onze zoon handig gebruik van dit technologisch hoogstandje. Voor een werkstudent is immers wat hij moet doen niet zo belangrijk, wel de manier waarop. Gewoon doen wat hij moet doen, en dat binnen de vastgestelde uren. “Vroeg opstaan ?”. “Dat is geen probleem”, zegt Nils, “maar wakker blijven, dat is de uitdaging”. Ik zal eens kijken of ik nog ergens een tikklok met alarm op de kop kan tikken.

Tja, mijn blog leest hij sowieso niet. Geen erg, want blijkbaar zijn er veel meer lezers dan ik dacht. Een schrandere lezeres maakte mij erop attent dat zelfs de journalisten van De Tijd mijn blog nauw opvolgen. Of hoe kan het anders verklaard worden dat vandaag plots een artikel verschijnt over een onderzoek van de redactie waaruit blijkt dat zeven van de achttien Belgische Bel20 bedrijven geen enkele buitenlandse manager aan boord hebben ? Lees mijn Morgen Maandag van de voorbije week er nog maar eens op na.

The world is flat. Dat weten mijn lezers. Via Bruno’s BlogBoek worden zij regelmatig op de hoogte gehouden van nieuwe ontwikkelingen en vooral … nieuwe jobs. Enkele maanden geleden lanceerde ik het idee van een Vice President per TimeZone en ik wacht nog steeds op een lezer die me zijn businesskaart toestuurt. Vandaag heb ik echter iets nieuws ontdekt; een Amerikaanse multinational die op zoek is naar een “Country Owner” met volgende specificaties :

- higher education in Accounting or equivalent in related work experience. Solid Accounting experience of 10 years or more.
- experience in several accounting departments: accounts receivables, account payable, fixed asset management and general ledger. Experience in USGAAP, Legal GAAP and DB Corporate financial procedures. Basic experience in Group reporting over BCS
- experience in monthly, quarterly and year-end-closing and reporting
- a solid knowledge of SAP in FI, CCA, AM, COPA and basic knowledge of the accounting processes of other SAP modules: SD/MM or similar programs
- adequate level of communication skills
- good leadership skills
- negotiations skills
- quality and result oriented

Travel percentage is 5 %. The country owner travels on regular (monthly base) to the country organization. Some specific issues may require higher management assistance.

Het komt er gewoon op neer dat de Country Manager -die reeds gedegradeerd was van baron tot hotelier in zijn landelijk imperium- nu ook formeel een collega, een alter-ego,  krijgt op het wereldwijde hoofdkwartier. Vroeger zaten kasteelheer en rentmeester nog samen maar we zijn de middeleeuwen blijkbaar ontgroeid.  Het leven van de kasteelheer, de Country Manager, wordt nu volledig bepaald door de rentmeester, de Country Owner, die zonder enige culturele kennis van zaken maar wel op basis van cijfers bepaalt en controleert wat er in een land gebeurt. Oh ja, er is toch nog een beetje goed nieuws. De Country Owner spendeert 5 % van de werktijd in zijn/haar country. Waar is de tijd dat een Country Manager 5 % van de werktijd spendeerde op het hoofdkwartier ? En wat wil men suggereren met “higher management assistance” ? De weg vinden van de luchthaven naar het lokale filiaal misschien ?

Eerst ging hij klaar zijn tegen 21 juli maar vandaag zorgt hij voor dé vraag op de lippen van vriend en vijand. “Is informateur Jean-Luc Dehaene een week vroeger gestopt dan voorzien omdat hij klaar was met zijn werk of omdat hij het niet meer zag zitten ?” Zoals steeds kent alleen het Hof het Antwoord maar plots is Yves Leterme formateur. Eén ding staat vast, Leterme zal moeten werken op 21 juli want hij heeft op 11 juli al een dagje vrij genomen.

Aan het eind van de middag kreeg ik een koude douche en stond ik perplex. Sinds een paar weken ben ik fulltime bij Real Software aan de slag en –na enkele maanden als consultant met het bedrijf te hebben samengewerkt- ben ik ervan overtuigd dat Real terug is uit het diepe dal en volledig klaar voor een remonte. Er zal wel hard moeten geknokt worden maar het bedrijf is klaar voor een come-back. Het management team is ervan overtuigd en stap-voor-stap volgen de medewerkers. Niet eenvoudig. Want bij velen is het glas halfvol maar bij enkelen is het glas halfleeg. En dan mag je vertellen wat je wil, mensen horen alleen wat ze willen horen. De minste aanleiding wordt dan gebruikt om aan te tonen dat het glas halfleeg is. Vanaf nu verkoop ik geen realistische praat meer, alleen nog optimistische. Want dan hebben de pessimisten geen enkele gelegenheid meer om hun verhaal te spinnen. Of had het gewoon allemaal te maken met vrijdag de dertiende ?

“Wat waren uw hobbies ?”, was de laatste vraag waarmee interviewer Luc menig kandidaat Microsoft-medewerker verbaasde. Er zijn er velen geroepen maar slechts weinig uitverkoren om bij het software walhalla te gaan werken. Luc deed er nog een schepje bovenop want hij wilde de kandidaten een zeer realistisch beeld geven aangaande de werksfeer bij het grootste softwarebedrijf. Microsoft is dan wel meerdere keren tot “Beste Werkgever” uitgeroepen maar niemand bij Microsoft heeft een nine-to-five job. Glijdende werktijden zijn wel mogelijk maar wanneer de ‘nachtbrakers’ hun laatste mail verstuurd hebben zijn de ‘ochtendmensen’ klaar om hun mailbox te openen. En zo draait het bedrijf (en de mailservers) 24 uur per dag, 7 dagen per week en heeft er niemand meer tijd voor hobbies. Tenzij mailen, chatten of bloggen … Deze anekdote flipte door mijn hoofd toen men mij kwam vertellen dat we zojuist een kandidaat geweigerd hadden omdat die een ‘regelmatiger leven’ wilde. De ICT-sector kan veel bieden maar zeker niet een regelmatiger leven. Bits vliegen immers op en neer tegen lichtsnelheid wat resulteert in een zeer flexibele relatie tussen klant en leverancier. Een Real Life kunnen we wel bieden, een regelmatig leven niet. Of misschien toch wel. Tijdens de vakantie. “Vaker thuis zijn ’s avonds is voor mij ook al vakantie”, stelde CEO Johan Vanneste van VLM Airlines vandaag in De Tijd. Gelijk heeft hij. Een regelmatig leven dus in juli en augustus.

“Het leuke aan mijn huidige job is dat ik zelf mijn tijd kan indelen. Ik kan meer tijd vrijmaken voor mijn gezin, ik ben niet meer zo veel van huis weg”, zo stond het mooi vermeld in het INFO-jaarboek van het Groenendaalcollege – campus Sint-Jan te Merksem dat ik zojuist via de post ontving. In 1976 studeerde ik er af en enkele maanden geleden kwamen enkele studenten op bezoek voor een interview over mijn beroepsloopbaan en -bezigheden. Toen adviseerde ik enkele jonge softwarebedrijven en algemene directeurs en had ik een aantal bestuursmandaten. Dat doe ik vandaag nog steeds, er is alleen een real challenge bijgekomen. Ik heb het INFO-jaarboek snel opgeborgen vooraleer Hans, Nils of Ingeborg zich een breuk lachen met bovenvermelde afsluiter van het interview …

De voorbije week toonde nog maar eens aan dat niemand gemaakt is om alleen te werken en dat niet de “Manager van het Jaar” een trofee verdient maar wel het meest diverse “Management Team van het Jaar”. We weten al jaren dat je met 2 moet zijn om kinderen te maken en stilletjes aan rijpt in het bedrijfsleven ook het idee dat je met meer dan één persoon moet zijn om een bedrijf succesvol te leiden. Succes betekent immers de juiste dingen op de juiste manier doen en daarvoor heb je mensen nodig met verschillende ervaringen en vaardigheden.

Zo startte Jeff deze week bij Aventiv in Gent. Jeff hebben we aangetrokken als Vice President Sales & Marketing om Nomadisk te lanceren op de grote Angelsaksische markten. Jeff is een Westkust Amerikaan, heeft 3 startups achter de rug en vertoeft enkele maanden in Gent om de sfeer op te snuiven en het beleid bij te sturen. Onmiddellijk een andere dynamiek bij het jonge startup bedrijf Aventiv. Alle interne communicatie moet nu in het Engels. Dat is echter de minste aanpassing. De Amerikaanse marketing ‘can do, will do’ attitude zorgt voor een frisse wind die iedereen scherp zet. Vanaf dag één was iedereen zich bewust dat we met Aventiv moeten scoren op de wereldwijde markten en dat hadden we nooit kunnen bereiken zonder inbreng van buitenuit. Ik ben benieuwd hoe snel het team in Deurle globaal gaat denken en uitvoeren.

Real Software is dan misschien genoteerd op de Brusselse beurs maar het is wel een zeer divers management team. (Nog) geen enkele vrouw weliswaar maar wel voldoende nationaliteiten. Een Amerikaan, een Duitser, een Nederlandse Limburger (of een Limburgse Nederlander) aangevuld met een Antwerpenaar, een Kempenaar, een Gentenaar en een Brusselaar. Kortom al het beste van deze bodem. Bovendien een goede mix van juristen, economisten en ingenieurs. En zo konden we deze week op 2 fronten vechten. Terwijl CEO Ashley samen met CFO Jos begin deze week op roadshow was om geld op te halen in London kon de rest van het team in België de acquisitie uitvoeren die door Vice President Paul en Secretary General Thierry vlekkeloos was voorbereid. Morgen maandag is CFO Jos terug in België, hebben we 60 personeelsleden meer en staat er 75 miljoen euro op de zichtrekening.

Deze week ook veel te doen over Option, het bedrijf van Manager van het Jaar Jan Callewaert. Jan is niet alleen voor mij maar ook voor vele jonge starters een inspirerend voorbeeld aangaande innovatie en ondernemerschap. Toch heeft Option het nu even moeilijk, want niemand kan het alleen doen, ook Jan niet. De visie van Jan staat als een paal boven water maar binnen het management team ontbreekt het aan diversiteit. Teveel mannen, teveel ingenieurs en teveel Vlamingen. Kortom, teveel gelijkgezinden en dus te weinig confronterende discussies.

Eén vogel maakt de lente niet, zeker in het bedrijfsleven niet. En alleen internationale management teams zullen voor succes zorgen in internationale markten. Daarom dit vurig pleidooi voor de afschaf van de “Manager van het Jaar” en de introductie van de “Management Team van het Jaar”. Zouden ze bij Trends mijn blog ook lezen ?

Zonen Hans en Nils organiseren een feestje ter gelegenheid van hun 20^ste en 18^de verjaardag. Plaats ? Thuis natuurlijk, da’s het goedkoopste. Thema ? No Pink, No Drink ! Zeer eenvoudig, als je niets roze aangetrokken hebt kom je er niet in. De voorbereidingen lopen in de laatste rechte lijn; BBQ, tapinstallatie en tenten worden opgesteld en in de keuken tonen jongeren kunsten waarvan hun ouders achterover zouden vallen. En de muziek hoe langer hoe harder. De buren zullen het geweten hebben. Tijd dus voor de vlucht naar Egypte van Maria en Jozef, resp. Ingeborg en Bruno. Soms is het immers beter dat je niet alles weet en ziet. Morgenavond zijn we terug en verwachten we huis en tuin in dezelfde staat. Wij vertrekken naar TW Classic 2007, de rimpelrockversie van Werchter  en daarna het feestje van een vriendin die op tram 5 stapt. Bij deze onze hartelijke dank aan De Post voor de eerste uitnodiging en aan Veerle voor de tweede. Volgens mij is het echter allemaal doorgestoken kaart met Hans en Nils die er alles voor gedaan hebben om het ouderpaar 24 uur uit huis te krijgen. “No Pink, No Drink” mag dan wel het thema zijn maar volgens mij is het subthema “No Parents, No Problems” en is alle jeugd van Schoten op de hoogte. Werchter, here we come !

Het overkomt je niet dikwijls dat je het beroemde spel “Drie Op Een Rij” professioneel kan spelen. Bij Real Software was het deze week eindelijk zover, 3 persberichten op een rij …

1.      De overname van Axias op dinsdagavond

2.      De uitgifte van 14.440.000 warrants op dinsdagavond

3.      De uitgifte van een converteerbare obligatielening van 60 miljoen euro op vrijdagochtend

Nu nog een personeelsmeeting (om 3 uur natuurlijk) en dan de blijde boodschap dat Real terug klaar is om te groeien gaan verkondigen in alle cafés in de buurt, van Kontich Statie tot Kontich Kazerne. Hopelijk staat alles nog op een rij als we deze avond thuiskomen. En vanaf maandag begint het grote werk, alle klanten en medewerkers overtuigen dat het menens is. Een echte uitdaging, a Real challenge.

Het voelde een beetje onwennig toen ik voor de eerste keer deze ochtend het Axias kantoor binnenstapte. Weliswaar op wandelafstand in Kontich en dus zo verschrikkelijk dichtbij maar ook verschrikkelijk veraf. Alles deed me een beetje denken aan het eerste bezoek aan mijn schoonouders. Je weet niet waar de bel staat, je weet niet wat de gewoonten zijn, je vindt de koffieautomaat of de vuilbak niet enz … Toch straalde het kantoor gezelligheid en vernieuwing uit, een contrast met het mooie maar soms te grijze Real mausoleum. Hopelijk kunnen we die gezelligheid en vernieuwing bij Real importeren … Werk aan de winkel dus, want er staan nog veel meer punten op de ToDo-lijst tijdens onze gemeenschappelijke ‘best-of-both-worlds’ afspraken op dinsdag en donderdag.

Tijdens mijn professionele loopbaan heb ik verschillende M&A ervaringen opgedaan. M&A staat voor Mergers & Acquisitions, Fusies & Overnames. 2 staken er met kop en schouder bovenuit; de overname van het softwarebedrijf Lotus door computergigant IBM in 1995 en de overname van het Europese softwarebedrijf Navision door het Amerikaanse softwarebedrijf Microsoft in 2002 . In het eerste scenario werd ik overgenomen, in het tweede scenario was ik de overnemer. Er waren gelijkenissen en verschillen zodat ik me afvraag waar we binnen 5 jaar zullen staan met de overname van Axias door Real.

Lotus is intussen –naast Tivoli, Rational, Websphere, … - één van de vele IBM softwaremerken geworden. Maar van het Lotus managementteam en de Lotus topmedewerkers heeft zo goed als niemand de carrière kunnen verder zetten binnen IBM. Zo kon ik bvb. aan de lijve ondervinden hoe het Europese Lotus managementteam systematisch werd opzij geschoven en Lotus managers binnen IBM niet in aanmerking kwamen voor nieuwe én volwaardige stappen in hun loopbaan. De software en het merk Lotus overleefden de overname, de producten worden verder ontwikkeld door IBM medewerkers met een minimum aan voormalige Lotus medewerkers. Het voormalige Lotus hoofdkwartier in Cambridge is intussen volledig opgegaan in het fameuze IBM Watson Research Center en niets doet nog herinneren aan het feit dat daar ooit een PC-software pionier huisde.

Het Navision hoofdkwartier in Denemarken is vandaag uitgegroeid tot de grootste ontwikkelafdeling van Microsoft buiten Amerika en is het zenuwcentrum geworden van alle softwareontwikkelingen voor de KMO-markt. De merknaam is Microsoft Dynamics geworden. De oorspronkelijke producten, Navision en Axapta, zijn samen met het nieuwe CRM product allemaal subbrands geworden van de Microsoft Dynamics familie. Ook bij Navision zijn er aardig wat medewerkers verdwenen maar een groot aantal onder hen werkt nu samen met nieuwe Microsoft collega’s aan de ontwikkeling en de commercialisering van een heel nieuw gamma van softwareprodukten voor KMOs. Zij zijn de trekkers geworden van een nieuwe dynamiek binnen Microsoft naar de KMO markt.

We zijn nu in de wittebroodsweken met Real en Axias, samen in een ‘best-of-both-worlds’ benadering op zoek naar het antwoord op vele vragen. Hoe zorgen we ervoor dat we het entrepreneurship van Axias behouden ? Hoe zorgen we ervoor dat we de bestaande ‘backoffice’ processen van Real optimaal benutten ? Hoe dragen we de Axias kennis aangaande Business Intelligence, ERP en CRM over ? Hoe kunnen we de sterkte van de Real brand aanwenden ? Eén vraag overheerst alles; hoe zorgen we ervoor dat we geen mensen en klanten verliezen in het samengaan en hoe zorgen we ervoor dat we zo snel mogelijk nieuwe mensen en klanten aantrekken ? Alleen dan zal 1 + 1 meer dan 2 zijn en kan zowel de business als de medewerkers groeien.

De geest is uit de fles, de persrelease staat op de website, de overname is publiek. Bloggen voor een beursgenoteerd bedrijf is niet eenvoudig want voor je het weet geef je ‘inside information’ vrij en kan je op het appél verschijnen bij de bankcommissie. Als ondernemende blogger heb ik de voorbije dagen dus op eieren gelopen want we waren in de laatste rechte lijn voor een eerste overname die moet aantonen dat Real nu echt terug klaar is om te groeien. De contacten liepen al een paar maanden maar sinds 10 dagen werd het bloedserieus. En ik mocht niets zeggen (of bloggen).

Het deed me allemaal een beetje denken aan de spurt bij het einde van een vlakke rit in de Tour de France. Al een hele rit loopt alles op wieltjes dankzij het ploegwerk en de voorbereiding maar in de laatste 100 meter kan alles nog fout lopen. Beide bedrijven ‘betastten’ elkaar al een drietal maanden en sinds 2 weken hebben zeer beperkte teams van beide organisaties zeer intensief contact -zowel via email, telefonisch als face-to-face- maar niemand mag iets te weten komen over deze prille liefde.

Toch hebben we de meet gehaald, zonder valpartijen. Deze ochtend een laatste meeting in het Antwerpse Crowne Plaza hotel. Daarna telefoons op en neer. Het checken van de laatste documenten. Alle documenten tekenen. De medewerkers informeren. Eerst in Berchem, daarna in Kontich. Een laatste Raad van Bestuur. Persbericht versturen. De teams van beide bedrijven samenbrengen. Iedereen verrast, de kloof is toch zo diep. Een jong bedrijf, met heel veel dynamiek, drive en ondernemerschap samenbrengen met een bedrijf dat ooit jong, dynamisch en ondernemend was. En eigenlijk nog steeds is, maar het misschien niet altijd beseft.

En nu zit ik hier, thuis, voor mijn PC, om na te denken hoe Axias en Real ervoor gaan zorgen dat 1 plus 1 meer is dan 2. Ik haat het woord overname, ik haat het woord integratie want ik besef –beter dan wie- dat elk bedrijf iets unieks inbrengt en dat we het beste van de 2 werelden moeten samenbrengen. Alleen op deze manier zorgen we ervoor dat de klanten ons samen vooruit zullen duwen.  

Het was –en het wordt- een drukke week. Toch kom ik mijn belofte na van een wekelijkse terugblik. Deze keer kort en krachtig. Zoals verleden week voorspeld is het tijdperk Leterme afgelopen en is de Vlaamse regering omgevormd tot het VT4 programma Kris & Co. Kris Peeters zal het me niet kwalijk nemen want hij weet dat ik hem meer dan respecteer. Vlaanderen is een regio van middelgrote bedrijven en met Kris en zijn Unizo achtergrond kan dat alleen het beleid ten goede komen. Hopelijk maakt hij van alle ministers “Snelle Eddies” en dan gaan we nog wat plezier beleven in Vlaanderen. De eerste ministerraad is alvast vlekkeloos verlopen want via de format ‘Het Verstand van Vlaanderen’ kwam iedereen aan bod.

Nu we het toch over verschillende typetjes hebben lanceer ik bij deze een wedstrijd die zou kunnen thuishoren in de “Cocktail” rubriek achteraan in Trends. Ik ben op zoek naar de juiste ondertitel bij onderstaande foto. Van links naar rechts; een ziekenhuisdirecteur, een vermogensbeheerder, een blogger en een kenniseconoom. De foto werd enkele maanden geleden genomen in De Warande. Graag uw ideetjes voor een mogelijke ondertitel. De beste inzendingen ontvangen een jaarabonnement op Bruno’s BlogBoek.