Al jaren vraag ik me af waarom er op 1 mei, het feest van de arbeid, niet gewerkt wordt. Ik kan me immers geen songfestival zonder zingende zangers, geen voetbalfinale zonder voetballende voetballers of geen culinair festijn zonder kokende koks voorstellen. Waarom dan geen feest op 1 mei met werkende arbeiders ?

Vandaag heb ik eindelijk het antwoord gevonden waarom 1 mei een vrije dag is en geen werkende dag. Het antwoord komt dan nog van Guy Mortier, de enige Vlaming die nooit op pensioen wil gaan en zal blijven arbeiden tot hij erbij neervalt. "Arbeid is ongezond. Dat wordt voldoende bewezen door het feit dat 100% van de arbeidsongevallen tijdens het werk gebeurt." Bij deze wens ik iedereen een prettige feestdag morgen.

Dit weekend geen witte mars in Brussel maar bijna 100.000 scouts in het Koning Boudewijnstadion n.a.v. de 100^ste verjaardag van scouting in België. ‘Eens scout, altijd scout’ wordt dikwijls gezegd maar aangezien tradities er zijn om ze te stoppen en niet om ze voort te zetten kom ik niet dikwijls terug op mijn scoutsverleden.

Toch is het bij de jeugdbeweging waar ik de vaardigheden heb verworven die mij in mijn 25-jarige professionele carrière hebben gebracht waar ik nu sta. Het diploma van ingenieur was het startgeld maar de jarenlange ervaring als scouts- en groepsleider zorgden voor de vliegende start. Voor de gelegenheid heb ik het even uitgerekend en kwam ik tot de vaststelling dat ik meer dan 30-jaar actief ben geweest in het toenmalige VVKSM, het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts en Meisjesgidsen. Als welp, jongverkenner, verkenner, jongverkennerleider en daarna groepsleider van de 24^ste Sint-Frans in Merksem. Het laatste samen met echtgenote Ingeborg die ook uit de beweging kwam. Achteraf nog aangevuld met een 10-tal jaren weekendresident in één van de vele scoutsdomeinen. Scouting had ons immers zoveel gegeven en het was tijd om iets terug te geven. Gelukkig lag het domein naast de trappistenabdij van Westmalle en werden onze vrijwillige inspanningen beloond met Westmalle Tripel. Daar is waarschijnlijk mijn liefde voor scouting omgeslagen in een eeuwige roeping voor het beste bier van België. De Westvleteren van Leterme verdwijnt immers in het niets tegen de Tripel van Westmalle.

Sinds Bruno’s Blogboek dd. 30 juli weten jullie ook dat de K uit VVKSM is verdwenen maar de basispijlers zijn nog steeds dezelfde gebleven; zelfwerkzaamheid, engagement, medebeheer, ploegwerk en dienst. Niet alleen scouting maar elke duurzame onderneming is gebouwd op deze tijdloze funderingen. Binnen scouting werden deze begrippen met de ‘paplepel’ binnengegoten en het is niet verwonderlijk dat aardig wat scoutsleiders van toen bedrijfsleider geworden zijn. Trends publiceerde een kort artikel over het het scoutsverleden van 5 prominente Vlaamse ondernemers. Inbegrepen de vermelding van hun totemnaam. Herman Daems van GIMV en Barco is Vlijtige Das, Dirk De Baets van het Landbouwkrediet is Oprechte Lama, Jan Huyghebaert van KBC is Lustige Fazant en serial entrepreneur Jo Robrechts is Ijverige Beer. Investeerder en risicokapitaalverschaffer Leo Billion herinnert zich zijn totemnaam echter niet meer.

Beste vrienden, er kan veel met een scout gebeuren maar hier klopt iets niet; ofwel heb je een totem, ofwel heb je er geen. Geen enkele scout (of gids) die een totem heeft, vergeet zijn (of haar) totemnaam. Ik ben nog steeds een Consequente Sneeuwpanter en dat zal ik blijven voor de rest van mijn leven. Met alle respect voor Leo Billion maar ofwel heeft hij geen totem, ofwel wil hij zijn totem niet zeggen. Want het gebeurde destijds ook dat totems lichtzinnig werden toegekend en eerder een stigma –of soms zelfs een belediging- waren dan een perfecte analyse van de persoonlijkheden. Scouting bestaat nu 100 jaar maar vraag blijft ‘Was is de echte totem van Leo Billion ?’ Sinds januari ben ik een Constructieve Boa maar eigenlijk ben -en blijf- ik een Consequente Sneeuwpanter.

Het wordt eindelijk duidelijk dat België niet alleen een vorst heeft maar ook een klokkenluider, iemand die misstanden in zijn organisatie, bedrijf of land aan de kaak stelt. De man maakte eerst zijn debuut met het boek ‘Vlaanderen Wallonië, je t’ aime moi non plus’ en vandaag lekte De Standaard dat Rudy Aernoudt een onderzoek heeft aanbevolen naar onregelmatigheden op het kabinet van Minister Moerman. Zolang het onderzoek loopt geniet de man het statuut van klokkenluider en kan hij dus niet worden afgezet.

En daarmee kennen we nu eindelijk –naast Vlaanderen en Wallonië- de 2 andere grote liefdes van deze economist-filosoof. Rudy heeft eerst en vooral een liefde voor klokken. Een klok dient om te prikken of om te luiden. De prikklok is intussen afgeschaft maar gelukkig kan de klok nog geluid worden om e.e.a. aan te klagen. Volgens mij klaagt Rudy zichzelf aan omdat hij destijds als kabinetschef de procedure voor de openbare aanbesteding van de laatste prikklokken helemaal in de war heeft gestuurd. De man moest ze bestellen maar hij wou ze helemaal niet bestellen. Het onderzoek zal uitsluitsel geven.

De andere liefde van Rudy kennen we nog niet maar één ding staat vast; het is een vrouw. Want uit Victor Hugo’s beroemde boek ‘De Klokkenluider van de Notre Dame’ weten we dat klokkenluider Quasimodo verliefd was op de beeldschone zigeunerin Esmeralda. Vraag blijft wie de grote liefde is van klokkenluider Rudy ? Prinses Marie-Esmeralda de Belgique ? Ik zoek een klokkenluider om dit goed bewaarde geheim te ontsluieren.

Ze staat bij mijn ouders nog steeds in de glazen kast in het salon, de Winkler Prins Encyclopedie. Ooit was dit de enige bron van kennis in de Lage Landen. Ze werd aan de man gebracht door een gespecialiseerde verkoper via thuisbezoek, aanschaffen in één keer was onmogelijk wegens te duur en daarom kon je de 20-delige Winkler Prins alleen verkrijgen op afbetaling. En omdat de boekdelen slechts met mondjesmaat verschenen nam het jaren vooraleer de volledige Winkler Prins kon prijken in de boekenkast. Gelukkig was er het Winkler Prins Jaarboek dat voor regelmatige aanvullingen en updates zorgde. Op die manier kreeg je zelfs al aanpassingen terwijl je de desbetreffende informatie nog niet in jouw bezit had. De laatste Winkler Prins in boekvorm verscheen in 1993 en vandaag kan je de Winkler Prins alleen nog aanschaffen in de electronische Encarta Winkler Prins Editie. En alsnog een spoor terugvinden via de vermelding in Wikipedia, de ‘so called’ internet encyclopedie.

Encyclopedische kennis betekende destijds dat iemand zo goed als alles wist wat er in de Winkler Prins werd vermeld. Maar toen draaide de wereld trager, werden personen pas opgenomen na overlijden en was het dus best mogelijk deze encyclopedische kennis op te bouwen en te onderhouden. Vandaag is de wereld niet alleen flat maar draait de wereld ook veel sneller. En een vermelding in Wikipedia is een koud kunstje geworden. Wikipedia maakt nog geen melding van Bruno’s BlogBoek maar … Wikipedia maakt al melding van Nomadisk, de software voor KMOs die in Vlaanderen ontwikkeld wordt en die overal ter wereld kan gebruikt worden. Naast beer & chocolates hebben we nu eindelijk ook software from Belgium, the SMB (Small and Medium Business) Country. Voor wat uitleg achter de schermen kan u steeds terecht bij de Nomadisk blog van Nele. Deze pientere dame ontdekte dat vandaag kennis van de encyclopedie belangrijker is geworden dan encyclopedische kennis. Je hoeft niets meer te weten, je hoeft het alleen maar te kunnen vinden …

Ooit begon ik te bloggen als CEO. Gewoon voor de fun, om dagelijks mijn gedachten wat te ordenen, kortom wat ‘mental fitness’. De ene gaat joggen, de andere gaat bloggen. De ene wordt lichamelijk fitter, de andere wordt geestelijk fitter. Bloggen is voor mij mentaal joggen.

Tot verleden week iemand tijdens een publiek debat over bloggen zich negatief uitliet over het feit dat een CEO dagelijks 30 minuten van zijn dure tijd zou besteden aan het nutteloze en overbodige bloggen. Ik wou niet op de discussie ingaan want op basis van de vele reacties tussen 1 april 2006 en 8 september 2006 weet ik maar al te goed dat mijn CEO blog enorm heeft bijgedragen tot het geven van een menselijk gezicht aan Microsoft in België. En sindsdien ben ik het blijven doen. Je pense, donc je suis, Cogito Ergo Sum en in dezelfde lijn ‘I blog, so I am’. Wie niet blogt bestaat niet op het internet. Neem even de proef op de som en tik uw naam als zoekstring in Google.

En over die 30 minuten dagelijks bloggen van een CEO ? Ik begrijp niet dat een buitenstaander daar een oordeel over kan hebben. Ik ken immers CEOs die hun dure tijd besteden aan golfen, voetballoges bezoeken, beleggen, joggen, etentjes, vriendinnen, nutteloze meetings of het schrijven van interne memos die door niemand gelezen worden. Maar iets bloggen ? Hoe durf je …

Voor alle CEOs en managers die niet durven bloggen heeft Dilbert echter de oplossing.

Deze keer geen blauw scherm maar witte rook bij Microsoft. Habemus papam … Nog niet direct maar wel tegen juni komt Phillip Vandervoort aan het hoofd van Microsoft. Eerste uitdaging voor Phillip ? Stoppen met afkortingen te gebruiken in persberichten. Iedereen kent Crtl+Alt+Del maar b2b en b2c is zeker geen gemeengoed. Toch ben ik ervan overtuigd dat de juiste persoon nu aan de leiding staat van Microsoft in België; een Belg met internationale ervaring én kennis van software. Alleen op die manier kan Microsoft ‘double digit growth’ blijven realiseren. Va bene Phillip.

Iedereen kent de Gentse Feesten. Tijdens deze dagen doen de Gentenaars alle dingen die ze tijdens de rest van het jaar niet kunnen, willen, durven of mogen doen … met alle gevolgen vandien.

Ik ben geboren en getogen in Schoten en tegenover de echte Schotenaars verdwijnt elke Gentenaar in het niets. Want wij feesten 2 keer per jaar. En doen dat niet zoals (paters)holbewoners maar op een veel beschaafdere manier. Zoals het hoort voor een gemeente die in de schaduw van de trotse sinjorenstad Antwerpen ligt.

In juli vindt het wereldfestival van de folklore plaats waarmee onze gemeente al meer dan 20 jaar een voortrekker is van de multiculturele samenleving. Dit jaar wordt er dubbel en dik gefeest van 6 tot 13 juli want bijna was Marie-Rose Morel burgemeester geworden van dit mooie dorp in de Voorkempen. Toestanden zoals Adolf Hitler versus Jesse Owens op de Olympische Spelen in Berlijn konden dus op het nippertje vermeden worden. En daarom gaan we er in juli eens flink een lap op geven.

Vandaag kunnen we ons al eens opwarmen bij de 100^ste verjaardag van De Scheldeprijs. Deze wielerklassieker is ouder maar –voorlopig- minder populair dan de Ronde van Vlaanderen. Ze sluit het Vlaamse voorseizoen af en het grote wielercircus trekt door Schoten alvorens af te zakken naar Nederland en Wallonië. Schoten ligt dan wel niet aan de Schelde maar toch zijn we er ooit in geslaagd deze wielerklassieker van Antwerpen naar Schoten te brengen. Misschien zouden we die truuk nog eens moeten overdoen en van KFC Schoten de grootste Antwerpse voetbalploeg te maken. Antwerp en Beerschot geraken het toch niet eens.

De terrasjes en worstenkramen staan klaar, mijn blog van vandaag is bij deze geschreven en ik ben dus klaar voor mijn jaarlijkse ronde van Schoten. Of ik wielrenners ga zien betwijfel ik. Misschien wel een kort verslag via Bruno ter Plaatse. Die wielrenners, dat is trouwens niet het belangrijkste. Tom Boonen geeft zelfs forfait. Eergisteren een klein accident met de wagen en daarnaast darmproblemen. Accidenten met de wagen zullen de Schotenaars vandaag niet hebben maar ik ben ervan overtuigd dat –wie er ook wint vandaag- er morgen heel veel gemeentebewoners met darmproblemen zullen opstaan.

Ik heb belangstelling voor de toekomst, want daar ga ik de rest van mijn leven doorbrengen.
Charles Franklin Kettering

Maar

Wie de middelen niet heeft voor zijn ambities wacht veel zorgen.
Charles-Maurice de Talleyrand

Snel op en neer naar Brussel voor een korte businesslunch dacht ik eind van de ochtend. Maar dat was naast de Antwerpse ring gerekend. Zelfs in de kalmere paasperiode loopt het daar nog mis. Een kop-staart botsing met 5 vrachtwagens om 10u15 in de Kennedytunnel richting Gent legde alles lam. Gelukkig kennen we de binnenwegen en kwamen we maar met 30 minuten vertraging in Zaventem toe. Op de terugweg naar huis vond reporter Bruno ter Plaatse op de Antwerpse ring de hoofdschuldige van het ongeval ’s ochtends. Het moet nu maar eens gedaan zijn met al die versieringen op vrachtwagens die slechts van dichtbij leesbaar zijn en zorgen voor de kop-staart ellende. Alleen ‘De mijne is 18 meter lang’ zou nog mogen toegestaan worden. Al de rest moet verboden worden. Voor de goede gang van zaken meld ik dat de foto vanachter het stuur gemaakt werd maar dat ik –zoals de GPS coördinaten het bevestigen- mijn bericht stilstaand vanop een parking naast de ring heb doorgestuurd.

Interessant interview met minister van staat Willy Claes in Humo. Claes is en blijft een briljante geest die onder zijn steeds correcte haardos blijkbaar de beste voelsprieten heeft voor wat er zich vandaag maatschappelijk, politiek, economisch, etc … afspeelt.

Getuige daarvan zijn antwoord op de vraag wat vandaag de absolute prioriteit zou moeten zijn voor Belgische politici. Terwijl de meeste politici de volgende fase van de staatshervorming zouden vermelden en zich al beginnen op te warmen voor een rondje communautaire compromissen sluiten na de verkiezingen stelt Claes onomwonden dat de modernisering van onze economie de enige echte prioriteit is. Inderdaad, want zowel in Vlaanderen, Wallonië als Brussel krijgen industrie en andere arbeidsintensieve sectoren steeds meer af te rekenen met delokalisering en globalisatie. En Willy heeft zelfs de oplossing al klaar; massaal investeren in technologie en producten/diensten van meer toegevoegde waarde leveren. Als klap op de vuurpijl zegt socialistische Willy nog dat hij voor het vrije initiatief is maar daarnaast zal ook de publieke sector impulsen moeten geven om mee te kunnen met de globalisering.

Weinig politici zijn vandaag echter doordrongen van deze prioriteit. Massaal investeren in technologie beperkt zich in de meeste kabinetten helaas nog steeds tot de aanschaf van een nieuwe PC, GSM of wagen voor de betrokken minister. Bovendien dreigt het geloof dat het probleem zich allemaal wel zal oplossen als iedereen een beetje meer aandacht heeft voor ICT. Fout, beste vrienden, fout. In de kenniseconomie is ICT dé drijvende kracht en dus hebben we dringend behoefte aan een federale minister van ICT. Iemand die niet alleen gaat zorgen voor de informatisering van de staat en de samenleving maar die Willy’s Wijze Woorden rond de modernisering van onze economie nu echt in daden gaat omzetten. En als men eraan denkt om een huisvrouw uit Kapellen tot klimaatminister te benoemen dan had ik graag bij deze mijn goede vriend Tony Mary voorgedragen als eerste federale minister van ICT. Tony Techno heeft de stiel geleerd in de sector en bij de VRT, is een vlot communicator die de dingen een naam geeft en dat is wat dit land vandaag nodig heeft om van Willy’s prioriteit een beleid te maken.

Na 5 dagen welverdiende rust wordt het dringend tijd dat er terug wat beweging komt in Bruno’s BlogBoek. Vooraleer ik het besef ben ik al mijn lezers kwijt. En als je niet meer dagelijks schrijft dan moet je ervoor zorgen dat de onderwerpen pikanter worden. Polarisatie pakt poen ! Daar zorgen we alvast aanstaande vrijdag 13 april voor. Vandaag houden we het rustig en eenvoudig, een stukje Urbi et Orbi. Pasen is immers juist achter de rug.

Iets meer dan een jaar geleden waren we aanwezig op een feestje ter gelegenheid van de 50ste verjaardag van Bert. Overstappen op tram 5, noemt men zoiets in het Antwerpse. Naast een aantal traditionele bekenden waarmee je bijna dagelijks ofwel professioneel ofwel privé aan de slag bent ontmoetten we gelukkig ook een aantal ‘oude’ bekenden. Mensen die –veel beter dan alle andere aanwezigen- écht weten wie je bent maar niet –of veel minder dan alle andere aanwezigen- weten wat je écht doet, of zou moeten doen.

Ik had die avond een lang gesprek met Karl. We woonden ooit in vogelvlucht een kilometer uit elkaar en onze wegen kruisten in de jeugdbeweging of in de dito kroegen in het Merksemse. Karl was altijd een ondernemend beestje geweest en had een leuk parcours van verschillende ondernemingen opgebouwd waarin hij zich lekker had kunnen uitleven. Zijn optimisme en dynamiek waren na al die jaren hetzelfde gebleven, alleen de buikomtrek was wat toegenomen. Ons gesprek ging natuurlijk over het vroeger maar toch gingen we als bedrijfsleiders even in op de actualiteit van nu. En plotseling viel dé vraag, thé one million dollar question … ‘En, doe je het nog graag ?’ Het werd even stil en toen klonk het ‘Natuurlijk, er is nog zoveel te doen met Microsoft in België’. En het gesprek ging rustig verder.

‘En, doe je het nog graag ?’. Die vraag van Karl ging door merg en been. Het echte antwoord heb ik toen echter niet gegeven. Want ik deed het niet graag meer. Omdat zowel ik als mijn Microsoft medewerkers regelmatig ‘in het rood’ draaiden zoals het vandaag bij veel bedrijven gebeurt. Elke keer wordt de lat hoger gelegd, meer omzet, minder kosten, meer controles, meer meetings, meer mails en op die manier put de kenniseconomie haar belangrijkste grondstof (de mensen) uit. Lees er het Nederlandse ‘Mentaal Kapitaal’ rapport maar eens op na en stel vast hoe burn-outs al bij jonge dertigers optreden. Bedrijven die werken aan ‘mental fitness’ van hun medewerkers en tijdig ingrijpen zullen de echte winners worden in de kennismaatschappij van morgen.

Ik moest aan de vraag van Karl denken toen ik deze ochtend La ballade des gens heureux van Gérard Lenorman hoorde. Vandaag voel ik me immers perfect in mijn vel en doe ik graag wat ik doe. Ik zou nog niet moeten nadenken om de vraag te beantwoorden. En waarschijnlijk zou men de vraag zelfs niet stellen want het antwoord staat reeds op mijn gezicht te lezen. Het geluk om te kunnen leven tussen 3 studerenden (Hans, Nils en Ingeborg) en 3 werkenden (Fabienne, Filip en Frank) die allemaal hun geluk uitstralen. Een titel voor deze Urbi et Orbi blog is dan ook snel gevonden :

Journaliste pour ta première page
Tu peux écrire tout ce que tu veux
Je t'offre un titre formidable
La ballade des gens heureux
Je t'offre un titre formidable
La ballade des gens heureux

De lente die in het land komt terwijl er verkiezingen op komst zijn zorgt altijd voor plezierige toestanden in de Wetstraat. Sinds De Morgen van gisteren ligt premier Verhofstadt vandaag in de clinch met zijn staatssecretaris voor duurzame ontwikkeling. Spirituele Els Van Weert doet blijkbaar te weinig voor het klimaat. Een opdoffer die kan tellen voor iemand die het al niet makkelijk heeft, Els is immers trouwe supporter van het met degradatie bedreigde SK Lierse.

Sinds Al Gore het land is doorgetrokken met zijn Inconvenient Truth is er een nieuw politiek klimaat en vindt iedereen dat er een klimaatminister moet komen, voorlopig alleen in de volgende federale regering maar daar gaat het niet stoppen … Waar waren onze politici echter in de jaren 90 toen Al Gore in de US zijn nek uitstak voor de ‘Information Highway’. Zoveel jaren later wacht dit land nog steeds op één Minister van ICT. Alle files staan nog steeds op de traditionele snelwegen met alle gevolgen voor het klimaat. Daarnaast zijn de digitale snelwegen nog steeds zo goed als leeg bij gebrek aan toepassingen of bij gebrek aan mensen die toegang hebben via GSM of PC.

Die klimaatminister mag er komen als hij of zij er ook voor kan zorgen dat er in ons land een echt klimaat komt voor informatisering; niet alleen informatisering van de overheid maar vooral informatisering van de samenleving. Alleen zo kunnen we een kenniseconomie opbouwen. Of moeten we ook hier wachten op de nieuwe bestseller van Al Gore ‘My Way is the Information Highway’ ?

Is Microsoft dan toch een sekte ? Ooit stelde ik dat Microsoft alle voor- en nadelen heeft van een sekte. Het voordeel van een sekte is dat een aantal zaken niet in vraag worden gesteld, het nadeel van een sekte is dat een aantal zaken niet in vraag worden gesteld.

Deze ochtend schoot ik mijn tweede blogjaar in gang onder de vermelding ‘Bruno goes open source’ om aan te geven dat vanaf nu ook commentaar wordt toegelaten. Onmiddellijk –en terecht- de Open Source Community over me heen om aan te geven dat het één met het ander niets te maken heeft. Natuurlijk weet ik dat open source iets anders is maar mag ik toch even van dit fenomeen profiteren om mij te profileren zoals de Open Source Community soms ook Microsoft gebruikt om zichzelf te profileren ?

Een terechte opmerking maar ook in het tweede jaar blijft mijn blog serieus en … satirisch. Open source was dus satirisch bedoeld. Nu wordt het echter serieus want ik heb zojuist ontdekt dat alleen mensen met een Windows Live ID commentaar kunnen geven op Windows Live Spaces. Een schande is dit, is Microsoft dan toch een sekte ? Alleen gelijkgezinden mogen blijkbaar commentaar geven. De countdown naar Wordpress als nieuw blogplatform is dus begonnen want daar kan iedereen commentaar geven. Dat is pas open source. Bij deze heeft Microsoft nog 362 dagen om aan te tonen dat Windows Live Spaces een echt blog paltform is en dat iedereen commentaar kan geven. And just to be sure that everyone gets the message ‘Windows Live Spaces is NOT a blogplatform, it’s a closed system for everyone with a Windows Live ID’. We live in an open world but Microsoft still doesn’t get the message. I count on Google to spread the message.

Nu de eerste editie van Bruno’s BlogBoek is uitgegeven kunnen we starten met de tweede jaargang want we gaan door. Na één jaar testen met bloggen ben ik inderdaad tot de vaststelling gekomen dat er geen weg terug is. Bloggen is here to stay en zoals ik het stelde tijdens mijn voordracht in Hasselt zorgt bloggen voor mijn persoonlijke aanwezigheid op het web.

Een jaar geleden gaf een Google search naar Bruno Segers een 200-tal antwoorden, 365 dagen later zorgt diezelfde zoekopdracht voor meer dan 50000 antwoorden. Bruno Segers bestaat dus op het web en –erger nog- Bruno Segers heeft een mening. Test U maar even uit.

·         Een mening over innovatie

·         Een mening over ondernemen

·         Een mening over monopolisten

·         Een mening over onze Steve

·         Een mening over ons Neelie

·         Een mening over ons Laurette

Iedereen kent intussen mijn mening over het Vlaams Belang en het Vlaams Blok maar mijn mening over het Vlaams Blog staat nu vast; we gaan door. Wie schrijft blijft maar alleen wie blogt bestaat (op het web). Met ‘Cogito Ergo Sum’ of ‘Je pense donc je suis’ citeerde Descartes zich de geschiedenisboeken in en met ‘I blog, so I am’ doet Bruno Segers hetzelfde.

We gaan door, maar met een paar wijzigingen. Want ook het voorbije jaar hebben we een aantal dingen geleerd :

Eerst en vooral laten we nu reacties toe. De vrees dat de bijna religieuze anti-Microsoft lobby mijn blog als hun ‘Uitlaat’ rubriek zou gebruiken is immers niet meer aanwezig. We blijven met Windows Live Spaces werken maar vanaf nu is commentaar mogelijk. Bruno goes open source !

Om het Westmalle Tripel verbruik tijdens de nachtelijke uren te laten afnemen en Ingeborg steeds niet als een weduwe te moeten achterlaten in het echtelijke bed gaan we niet meer dagelijks bloggen maar wel een paar keer per week. Geen titels alleen meer. Of wel staat er iets, ofwel staat er niets. Bruno goes smarter !

Aangezien ik geen 24 uur per dag of 7 dagen per week met een PC rondloop maar wel met een GSM gaan we bloggen waar we staan. Het proefproject Bruno Ter Plaatse loopt al met Gazet Van Antwerpen maar ook op Windows Live Spaces kan er mobiel geblogd worden. Bruno goes mobile !

En –last but not least- we gaan af en toe in het engels schrijven. In Vlaanderen kent men mijn mening al maar het Vlaams BNP is maar een afrondingsfout van het wereldwijde Bruno Nationaal Product. Wie wil mee tellen op het wereldwijde web moet zich op de juiste wijze laten horen. Bruno goes international !

Vandaag zijn we dus exact één jaar aan het bloggen, hebben we geprobeerd dagelijks iets te schrijven maar een aantal keren is het spijtig genoeg slechts bij de titel gebleven. Waarvoor mijn excuses aan de vele lezers die dachten dat er problemen waren met hun Internet Explorer. Ze hadden echter beter moeten weten want technologie –zelfs software- werkt altijd.

Vandaag is het ook de grote dag want –belofte maakt schuld- deze ochtend werd Bruno’s BlogBoek, het eerste Vlaamse Bloek, aan de pers voorgesteld. Het weer en alle prominenten waren van de partij en bij deze mijn dank aan trouwe lezeres (en intussen gemeenteraadslid maar gelukkig geen burgemeester van Schoten) Marie-Rose Morel om haar woning incl. veelbesproken zwembad voor deze lancering ter beschikking te stellen.

Op de valreep is het dus gelukt, het boek is er, 365 blogentries met een kaftje rond maar met spijtig genoeg een 30-tal pagina’s die leeg dreigden te blijven. Zelfs de publikatie hing aan een zijden draadje want grote jongens zoals Manteau, Lannoo en Roularta Books haakten af uit schrik voor represailles van zovele BVs (Bekende Vlamingen) of WCs (Wallons Connus) die eerst via het web maar daarna in een echt boek door het slijk zouden getrokken worden. Zelfs Het Hof oefende druk uit omdat hun voortbestaan werd bedreigd. En zo was er nog maar één oplossing over; het Pallieterke, dat zich spontaan op het laatste moment aanbood om dit boek te publiceren en ook gratis te mogen verdelen naar hun lezers. Geen betere manier om het uitstervend ras van extreem rechtse Vlamingen in aanraking te kunnen brengen met de multiculturele samenleving waarvan ondergetekende gelooft dat dit –samen met innoveren, ondernemerschap en internationaal denken- de enige echte toekomst is voor Vlaanderen; Alles Voor Vlaanderen, Vlaanderen Voor Europa. AVV – VVE, het staat al op de IJzertoren sinds de nacht van 30 juli.

Mijn dank ook aan het Pallieterke om die 30 lege pagina’s op te vullen met 30 mooie cartoons. De eerste cartoons tegen het Vlaams Belang en het Vlaams Blok maar voor het Vlaams Blog en de multiculturele samenleving. Mijn dank ook aan vriend Guillaume voor het verzinnen van de coverfoto en de titel. Want mensen kopen een boek voor 2 redenen; om het te lezen of om het te hebben. Maar met de titel ‘Vandaag directeur, morgen aan de deur’ denken we dat velen de stap zullen zetten. Het is immers een turbulent jaar geworden en deze titel is dus echt de juiste vlag voor deze lading. Vanaf morgen verkrijgbaar in de betere boekhandel maar op Bruno’s BlogBoek vindt U alvast de coverfoto van :

Vandaag directeur, morgen aan de deur

Het eerste Vlaamse Bloek

Voor mensen met een goed hart en een slecht karakter

Het eerste boek dat al gelezen had kunnen zijn. Gisteren op het web, morgen in de betere Vlaamse boekhandel. Allen daarheen en kopen maar. Al was het alleen maar om het Pallieterke te bedanken voor hun gedurfde inspanningen.

Bruno Segers - BOA Constructor – Schoten - 01/04 – 16:00